شهدا زنده و جاویدان اند

 این مطلب به خانواده شهدا توصیه میشود

بچه ها در اتاقشان، غرق شد

ند در خواب

و من در مرداب

مرداب اتاقم کدر شده بود

ومن هنوز امید به باز گشت او داشتم

سکوت مرگباری در نیمه شب مرا دلتنگ تر میکرد

سکوت،... سکوت،...

آنقدر ساکت که زمزمه خون را در رگهایم می شنیدم

ناگهان در باز شد

او با فانوسش به درون وزید

فانوس بدستی آمد که من سالها دیده به راهش بودم

رویای زیبای زندگیم بود

اشک در چشمم می لرزید

نتنها قلب و نبض بلکه همه وجودم می تپید

تاریکی اتاق در فانوسش سوخت

فانوسش را آویخت

مرا در روشن ها می جست

تار و پود اتاقم را پیمود

در تاریکی پیدا شدم

نسیمی شعله فانوس را نوشید

همان لحظه بود که من از تپش افتادم

چرا او را نمیدیدم؟

آیا با روح تاریک اتاق آمیخت؟

اورا نمی دیدم اما

با این وجود بازهم

حس کردم با هستی گم شده اش مرا مینگرد

و من چه بیهوده مکان را می کاوم

به سوره بقره/ آیه 154/مراجعه کنید

رویای زیبا...